Instrukcja wysyła jeden bajt podany jako źródło na stos, zawartość źródła nie ulega zmianie.

W momencie wywołania instrukcji PUSH zawartość rejstru SP jest zwiększana o 1 i pod tak uzyskany adres (nowy wierzchołek stosu) przenoszona jest dana (źródło).

PUSH źródło;

postać ogólna:	przykład:
push pamięć (bezpośrednio);	push 45H; (kopiowanie 1 bajtu pamięci z adresu 45H na wierzchołek stosu - dopuszczalny tylko adres 8 bitowy)
push bajt rejestru DPTR;	push DPL; push DPH (kopiowanie 1 bajtu z rejestru DPL i DPH na wierzchołek stosu)
push akumulator;	push ACC; (kopiowanie 1 bajtu z akumulatora adresowanego bezpośrednio (patrz akumulator) na wierzchołek stosu)
push rejestr B;	push B; (kopiowanie zawartości rejestru B na wierzchołek stosu)

Instrukcja ta najczęściej przydaje się w sytuacji gdy chcemy na chwilę przechować zawartość np rejestru DPTR (np. przed wykonaniem procedury/podprogramu) a następnie po wykonaniu jakichś czynności ją przywrócić. Instrukcją odwrotną do PUSH jest POP. Przy pracy ze stosem NALEŻY pamiętać o kolejności ułożenia elementów na stosie.